Waaraan herken je een post natale depressie?

Inclusief 2 tips om alvast een eerste stap naar herstel te zetten

 

post partum depressie

Je hebt een baby of je bent zwanger en je voelt je niet zo fijn. Je zoekt op internet wat je nou precies kunt hebben. Ligt het aan jou? Ben je een ondankbare moeder? Huilt je baby te veel? Heb je een burn-out of een depressie en wat is eigenlijk het verschil tussen een depressie en een post natale depressie? En wat is eigenlijk een post partum depressie?

Allereerst dit:

1 op de 10 vrouwen krijgt te maken met somberheid of angst tijdens of na de zwangerschap.

1 op de 10!

Dat is super veel! Hoe kan het dan dat we meestal niemand kennen die het heeft gehad?
Dat komt doordat het eigenlijk niet zo’n gezellig onderwerp is. En omdat er veel schaamte zit. Daarnaast denken mensen er niet aan en beginnen er dus niet over als je net een baby hebt of zwanger bent. Want je moet ‘genieten’.

1 op de 10 dus. Voor iedere vrouw is het anders, heeft andere klachten en ervaart het anders.
Hoe kom je er dan aan? Dat weten we eigenlijk gewoon niet zo goed.

Er zijn een aantal risico factoren:

  1. Heb je al eerder in je leven te maken gehad met stemmingsklachten of ben je stressgevoelig?
  2. Is er misschien sprake van een erfelijke factor? Zoals een moeder, oma, tante, zus die hier mee te maken heeft gehad?
  3. Persoonlijkheidsfactoren kunnen een rol spelen. Ben je perfectionistisch, veel eisend, een piekeraar of een binnenvetter? Verhoogd risico.
  4. Als laatste natuurlijk ook nog omstandigheden. Ben je ongewenst of ongepland zwanger? Voel je je lichamelijk of mentaal niet prettig in je zwangerschap? Heb je stiekem voorkeur voor een zoon, maar krijg je een dochter (of andersom)? Zijn er relatie problemen? Financiële problemen? Is een van je ouders ziek of overleden? Zijn er zorgen over de baby, zoals mogelijke afwijkingen of huilt je baby veel?

Allemaal mogelijkheden die het risico op somberheidsklachten vergroten.

Wat is nou eigenlijk het verschil tussen een post natale en een post partum depressie?

Nou eigenlijk helemaal niets. Post natale betekent na de geboorte en post partum na de bevalling. Vroeger noemden we het post natale depressie. Maar toen bedacht iemand met een liefde voor pietluttigheid in de taal dat dat eigenlijk betekent dat de baby na zijn geboorte last heeft van een depressie. Dat is niet wat er speelt, de moeder heeft last van depressieve klachten.
Eigenlijk zijn het twee verschillende termen voor hetzelfde. Tegenwoordig wordt het dus post partum depressie genoemd.

En het verschil tussen een burn-out en een depressie dan?

In het kort worden de klachten bij een burn-out de klachten vooral veroorzaakt door energieverlies. Daardoor wil je wel dingen, maar kan je ze niet.

Bij een depressie heb je last van stemmingsschommelingen, somberheid, moedeloosheid, gevoelens van waardeloosheid, onzekerheid, negatief zelfbeeld, je terugtrekken uit de (sociale) wereld. Je kan nergens meer van genieten en denkt dat het nooit meer over gaat. Je kan zelfs last hebben van gedachten er niet meer te willen zijn. Je wil ook geen dingen meer ondernemen, want het heeft toch allemaal geen zin.

Tenslotte het verschil tussen een ‘gewone’ depressie en een post partum/post natale depressie:

Het allerallergrootste verschil is dat je moeder bent en er dus een baby is. Al dan niet nog in je buik. Hoewel het dan officieel een pre natale / partum (voor de geboorte/voor de bevalling) depressie heet.

Tja denk je nu misschien wel, lekker flauw. En dat is ook zo, maar het is wel juist daardoor zo complex.

Bij een post partum depressie speelt er namelijk altijd een intens schuldgevoel en falen mee. Alle meningen en oordelen van mensen om je heen en vooral van jezelf spelen hierin mee. Je hoort namelijk te genieten.

Waar is die roze wolk toch, waar iedereen het over heeft? “Ze worden al zo snel groot.” “Er zijn mensen die geen kindje kunnen krijgen, dus wat zeur je nou.” Etc. etc.

Daarnaast spelen er thema’s mee die niet spelen bij een ‘gewone’ depressie.

Thema’s op het moeder gebied: ben ik wel in staat mijn kind in leven te houden? Je hormonen spelen natuurlijk een rol. Een gevoel van “Ben ik wel in staat mijn kind voldoende liefde te geven”. Wie ben ik nu, nu ik moeder ben geworden (identiteitsthema). Wie ben ik nu ten opzichte van mijn partner, mijn eigen moeder?

Dit zijn allemaal thema’s die mee genomen moeten worden in de behandeling van vrouwen met post partum klachten.
En daarom adviseer ik ook altijd om naar een specialistische hulpverlener te gaan, als je toe bent aan het zetten van de stap naar hulpverlening. En niet naar een algemene psycholoog of GGZ. Want zij worden dan misschien wel vergoed en zijn gevestigd vlak om de hoek, maar ze behandelen een post partum depressie meestal als iedere depressie.

Dat is niet wat je wilt. Als je toch de stap naar hulpverlening zet, dan wil je wel goede hulp.

Over het algemeen is de drempel om hulp te zoeken heel hoog.

Meestal loop je al even met klachten, voordat je jezelf over die drempel duwt. Als je niet direct de goede hulp krijgt, is het zonde van je tijd en energie en slecht voor je vertrouwen.

Mocht je je herkennen in de klachten dan zijn er op dit moment twee dingen die je als eerste kunt doen:

  1. Een eerste stap is om je gevoelens en gedachten met je partner te delen. Je stelt je niet aan, je hoeft je niet te schamen. Bespreek het met de meest veilige persoon in je leven. Soms is dat op dit moment niet je partner, dat geeft niet. Bespreek dan je klachten met degene die nu veilig voelt.
  2. Oordeel niet over jezelf. Het is heel naar wat je denkt en of voelt. Om dan ook nog negatief te oordelen over jezelf is makkelijk, maar ook heel vermoeiend. En het helpt niet. Realiseer je dat er veel meer vrouwen zijn die deze klachten hebben en dat hulp voorhanden is.

Hoe moeilijk ook, ga vandaag nog kijken wat er bij jou past. Praat en zoek hulp.
Voor jezelf, je partner èn je kindje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *