Ik ga gewoon door en vind mezelf een muts als ik toegeef

Ik ga gewoon door en vind mezelf een muts als ik toegeef

Wat zijn we allemaal Power vrouwen! Althans dat willen we elkaar, maar vooral ook onszelf, hevig laten geloven.
Ik ga gewoon door, denk je.

Al maanden heb je sombere gedachten. Sleep je jezelf uit bed. Vraag je je af waarom je ooit aan het moederschap begonnen bent. De baby is wel lief, maar de prijs die je hebt betaald om haar te krijgen is wel erg hoog.

Je weet eigenlijk best wel dat het niet goed met je gaat.

Toch ga je gewoon door. Je vindt jezelf een muts en een aansteller als je het toegeeft aan jezelf. Je moet er niet aan denken dit aan iemand anders te vertellen. Als je weer moet huilen, zucht je partner. Hij weet ook niet wat hij moet doen. Het zal vast vanzelf weer overgaan. Dus probeer je het steeds meer weg te stoppen.

De zwangerschap had een roze wolk moeten zijn.

Een mooie bevalling, zo natuurlijk mogelijk. Dan je kindje eindelijk in je armen. Je baby voor het eerst zien en gelijk intens veel van hem houden. Jouw leven zou veranderen, completer zijn.

Maar je voelt uitputting. Het eeuwige tekort schieten. Een loodzwaar schuldgevoel. De dagen zijn gevuld met klussen en verplichtingen. Je bent aan het overleven.

Sombere gedachten en angstige gevoelens dringen zich aan je op.

“Misschien is het wel beter als ik er niet meer ben?”

Gelukkig is het al weken mooi weer, dan word je stemming vast snel beter. Nog één week werken. Dan is je man ook vrij en gaan jullie op vakantie. Je ziet er tegenop, dat pakken. Alles wat je moet doen voor je op vakantie bent. Iedereen zegt dat dat je zal helpen om je weer jezelf te gaan voelen. Je gelooft er niet in, maar klampt je toch vast aan hoop.

Ik hoop het ook voor je.

Probeer toch nu al aan te geven hoe zwaar het allemaal is. Dat je hulp nodig hebt bij het pakken. En eigenlijk ook bij het dagelijks leven. Misschien is rustig thuis blijven een beter keuze?

Weet dat je je niet aanstelt. Dit is geen falen, het is wel verschrikkelijk balen dat dit je overkomt.

Probeer de komende weken rust te nemen met eigen momentjes zonder kind. Alles kan 5 minuten wachten, zelfs al geloof je het niet. Een paar keer per dag 5 minuten iets voor jezelf doen, geeft net dat beetje lucht om daarna weer verder te kunnen.

Probeer na te denken of dit is hoe je verder kunt.

Of ben je eigenlijk aan het einde van je latijn? Als je hetzelfde blijft doen, is de uitkomst ook hetzelfde.

Heeft de zon geen verandering gebracht? Was je partner meer om je heen nog niet de oplossing?
Dan is het tijd om een andere actie te ondernemen.

Maak een afspraak voor een gratis en vrijblijvend gesprek bij PraktijkMoeder.
Je hoeft er alleen onderstaand formulier voor in te vullen.

Ik denk met je mee wat er allemaal speelt en wat er anders kan en anders moet. Ik help je op weg te gaan naar de moeder en de persoon die je wel wilt zijn!

* Verplicht

Geef een reactie

4 × een =

Sluit Menu