Ik ben zo moe

Ik ben zo moe

Daphne Deckers schreef het al; moe, moeier, moeder. En oooh, wat heb ik me aan die uitspraak geergerd. Maar ik moet eerlijk toegeven, ik ben soms zo MOE.

Zo moe

Nu zijn mijn jongens alweer wat groter en mijn nachten bijna altijd ondoorbroken, maar nog steeds: moe.

Door de komst van de kinderen slaap ik (veel) minder dan ik gewend was. Ik slaap ook lichter en als ik pech heb met onderbrekingen.

Overdag heb ik meer te doen sinds de komst van de jongens; eten geven, verzorgen, meer was, meer afleiding en tussendoor klusjes waardoor ik niet even de huishoudelijke activiteit in mijn eigen tempo en in één ruk kan doen. Van slaaptekort word ik humeurig, kan ik concentratieproblemen krijgen en heb ik een vergroot risico op stemmingsklachten.

Overdag drukker, ‘s avonds drukker

Omdat het overdag drukker is, blijf ik ‘s avonds langer op om alle dingen te doen waar ik overdag niet aan toe kwam. Pas als mijn to-do-list af is, is er tijd voor mezelf en ga ik proberen te ontspannen.

Tegenwoordig zoeken we veel ontspanning achter de tv, laptop, tablet of mobieltje. Hier krijgen we nog meer indrukken en vaak heb ik het idee dat er dingen bij komen op mijn to-do-list. En kom ik niet tot rust. Met een vol hoofd en uitgeput rol ik mijn bed in. ‘s Ochtends word ik moe, met dat zelfde volle hoofd en vaak met het gevoel te kort te schieten en niet te weten waar te beginnen, wakker.

De dag afbouwen

Als ik uitgerust wil zijn, zou ik eigenlijk de dag af moeten bouwen, geen nieuwe input, maar juist uit de doe-stand.

Weet je trouwens dat we gemiddeld 3 uur per dag achter een beeldscherm doorbrengen (naast werkgerelateerde tijd)? Dat is 21 uur per week, dat is een parttime baan! Geen wonder dat we het gevoel hebben dat we druk zijn (wat we trouwens ook gewoon zíjn)!

Dus probeer ik overdag een was te vouwen terwijl de kinderen spelen. Ik kan best uitleggen aan hen dat ik over 10 minuten weer even mee speel (alleen luistert mijn schuldgevoel zo slecht). Probeer ik na het eten gelijk de tafel af te ruimen en af te wassen, terwijl de jongens nog even spelen. Eh… wel vaak achter een beeldscherm willen en mogen, wat hun dag dus ook niet afbouwt… . Zo is de woonkamer niet meer (of een stukje minder) ontploft, als ik weer beneden kom na het bedritueel.

Ik probeer ‘s avonds minder achter een beeldscherm te kruipen (gelukkig voor mij werkt een e-reader anders en geeft minder onrust aan onze hersenen) en plan ik tenminste 1 avond in de week in voor mezelf waarin ik iets ga doen wat direct energie geeft. Ik ga iets eerder naar bed en probeer elke dag iets leuks te doen om meer te ontspannen.

Wat geeft jouw energie?

Weet jij nog wat je leuk vindt om te doen of is dat erg naar de achtergrond geraakt nu je moeder bent? Wat vond je vroeger leuk? Waarvan kom je echt tot rust of geeft direct een energieker gevoel?

Ik weet inmiddels best wel weer wat energie geeft, maar ben soms gewoon te moe om het te bedenken en ook echt te gaan doen. Een heerlijke vicieuze cirkel. Wat mij goed helpt, is dat ik alles dat ik leuk vind op briefjes heb geschreven. De briefjes heb ik dicht gevouwen en in een pot gestopt.

Nu ‘grabbel’ ik er een briefje uit en ga doen wat erop staat. Al is het maar 15 minuten, het ‘reset’ mijn hoofd. Belangrijke spelregel is dat er dingen op het briefje staan die ik alleen kan doen en thuis. Want ‘klimmen’, mijn passie, is niet zo handig als de man van huis is en mijn klimmaatjes niet kunnen.

Ik ben nog steeds MOEDER en nog steeds MOE, maar niet meer MOEIER. Eigenlijk ben ik best tevreden daarover (althans meestal)!

Wat doe jij om je batterij op te laden? 

Geef een reactie

negentien − 2 =

Sluit Menu