Hoe kan je omgaan met angst voor de bevalling?

Hoe kan je omgaan met angst voor de bevalling?

Angst voor de bevalling komt veel vaker voor dan er gedacht wordt. Het is iets waar nog niet zo open over gesproken lijkt te worden. Vrouwen die aangeven dat ze op zien tegen de bevalling krijgen vaak te horen dat ‘het inderdaad pijn doet, maar je doet het voor het goede doel’ of ‘iedereen kan het, er is nog nooit een kind blijven zitten’ of ‘a joh, dan vraag je toch om pijnbestrijding of je doet gewoon een keizersnede’. En daarnaast krijg je heel veel verhalen van anderen over je heen. Soms horror bevallingen, soms  ‘eitjes’ van bevallingen. Het is eigenlijk niet te zeggen welke reactie het naarste is, maar helpend zijn ze geen van allen.

Omdat angst voor de bevalling zoveel voorkomt, hebben een gynaecoloog, dr. Kooijman en ikzelf, 2 jaar geleden de poli Angst voor de bevalling opgericht in het st. Antonius.

Je kan altijd hiernaar verwezen worden door je huisarts of verloskundigen. We zien ook vrouwen (en hun partner) van buiten de regio. Je mag je vraag ook altijd aan mij stellen, dan help ik je verder.

Uitleg en advies

In deze blog wil ik je wat uitleg en advies geven over angst voor de bevalling. Soms is er een oorzaak bekent: je vorige bevalling was naar in welk opzicht dan ook. Of je hebt een nare eerdere ervaring in een ziekenhuis, misschien omdat jijzelf ziek was of iemand van wie je veel houdt. Je voelt je nu of in het verleden niet gehoord en gesteund door de hulpverlening en bent daar nu weer bang voor. Je hebt een nare (seksuele) ervaring. Iemand in je omgeving heeft een heel nare ervaring met bevallen en dat maakt jou ook bang. Je zwangerschap verloopt onprettig, je ervaart nu al meer pijn of je bent in zijn algemeenheid meer angstig. Of een geheel andere reden. En soms is er helemaal geen aanwijsbare reden.

Wat de reden ook is, trek aan de bel! En hoe eerder hoe beter. Voor of zo snel mogelijk in de zwangerschap geeft tijd voor behandeling en voor hopelijk ook nog weken zwangerschap waarin de angst geen rol meer speelt.

Soms is een EMDR traject, dat is een vorm van trauma behandeling, een goede optie. Daar ga ik een andere keer iets over vertellen.

Vandaag ga ik je wat andere tips geven en eerst wat uitleg over het brein:

Je brein bestaat uit een heleboel gebieden en functies. Even heel kort door de bocht heb je een rationeel brein en een emotioneel brein. In je rationele brein zit je geheugen, je vermogen tot oorzaak-gevolg en je manier van omgaan met situaties.

In je emotionele brein ontstaan emoties en wordt bepaald welke details er toe doen en over de brug naar je rationele brein gaan.

Wat wij heel vaak doen is angst RATIONEEL benaderen. We gaan lezen over oplossingen en met iedereen het bespreken. En we zeggen tegen onszelf: “stel je niet aan”. En als je er et je partner over praat, reageert hij of zij ook rationeel en voel je je vaak niet begrepen en misschien zelfs een aansteller.

Maar angst ontstaat niet in je RATIONELE brein, maar in je EMOTIONELE brein. Dus we gaan op zoek naar hoe we je angst gerust kunnen stellen in je emotionele brein.

Wat niet en wel helpt

Even een ander voorbeeld: stel je kind van 2,5 jaar wordt ’s nachts huilend wakker, want er ligt een monster onder zijn bed. Wat doe je dan? Je neemt je kind op schoot en troost het. En samen verzin je een magische oplossing zodat het monster verdwijnt. Bv drie keer een toverspreuk zeggen. Of, zoals mijn zoontje, de dag er na een heksendrankje maken met shampoo en tandpasta. Toen durfde het monster niet meer terug te komen!

Wat je NIET doet, is tegen je kind van 2,5 jaar zeggen dat hij zich niet aan moet stellen, omdat monsters niet bestaan en er sowieso niets of niemand onder het bed past.

En toch is dat wel precies wat wij doen als wij zelf angsten (monsters) hebben. Jezelf streng toespreken en je moet maar weer normaal doen.

En dat helpt dus niet!

Wat helpt er dan wel?

  • Stel je emotionele brein gerust. Ga op zoek naar veiligheid en comfort. Ik voel me heel veilig als ik in het hoekje van de bank zit met een dekentje en een kopje thee. Of de hond die tegen me aanligt. Als ik mijn schoenen uitdoe en mijn sloffen aan, gaat mijn brein ook al veel meer in de ontspan-stand. Vaak is het veilig als je partner je knuffelt. Lepeltje-lepeltje liggen vind ik fijn, als mijn man in mijn armen ligt, nog veel veiliger en meer ontspannen voel ik me als we lepeltje-lepeltje liggen met ik in de armen van mijn man.

Favoriete shirt aan, lekker luchtje op, warme chocolademelk, fijn muziekje, alles kan. Ga op zoek naar een aantal dingen waarvan je weet dat je je dan veilig voelt. Denk klein en subtiel!

  • Vraag aan je partner om je te troosten en gerust te stellen met lichamelijk contact en niet met rationele uitleg.
  • Dit is een beetje een gekke: als je angst de kop op steekt, duw hem dan niet weg, maar neem hem eens op schoot. Visualiseer je angst en bekijk het van alle kanten. En troost dit angstige deel van jou.
  • Schrijf een brief aan je angst. Richt de brief aan het nare deel van je vorige ervaring of aan de angst. Laatst mocht ik een brief lezen die begon met: “Beste bevalling, het was een hel om met je kennis te maken. Ik vind je ongelofelijk verraderlijk. Hoe durf jij zo iets moois en iets waar ik naar uit keek en wat de start van mijn kind betekent zó te verpesten!”. Omschrijf waar je bang voor bent, vraag of het weg wil gaan of vertel hoe jij het gaat verjagen. Rouw over de oorzaak van je angst. Of als er geen oorzaak is, wees dan verdrietig over dat er uberhaupt angst is. Omschrijf wat de angst je heeft gebracht, wat je hebt geleerd en waarom je het nu niet meer nodig hebt.

De brief kan je verbranden, begraven, verscheuren, of aan iemand laten lezen. Je mag het ook altijd naar mij mailen, loesmaurits@praktijkmoeder.nl Het gaat om het schrijven en uit je hoofd halen.

  • Spreek met jezelf 2 piekermomenten per dag af. Kies 2 goede tijden, niet vlak voor je naar bed gaat. En zet een wekker op 10 minuten en dan ga je 10 minuten focussen op je angst en al je angsten en nare gedachten. Je bekijkt ze van alle kanten en haalt ze uit de war als een kluwen wol. Als de wekker gaat, visualiseer je dat je de angst/gedachten in een doosje stopt en het doosje in een kist. Visualiseer de kast niet op je slaapkamer!

Iedere keer dat de angst de kop op steekt, duw je hem terug in het doosje en in de kast en focus je met je aandacht op de buitenkant van het doosje en kast. En zeg je tegen je angst: “terug in de doos, straks heb ik tijd voor jou”. Mijn doosje is bedekt met mozaïek en de kast met houtsnijwerk.

Veel mensen proberen namelijk continue de angst weg te duwen, maar dan blijft het maar zijn kop op steken. Geef het begrensde aandacht!

Het vergt oefening voor je resultaat zult ervaren. Dus doe deze tips niet 1x maar minimaal een week 2x per dag.

Hopelijk heb je nu wat meer inzicht gekregen in angst voor de bevalling en hoe er mee om te gaan. Zoek de veiligheid en rust in jezelf en niet in een rationele oplossing.

Neemt niet weg dat het altijd goed is, je angst ook met de verloskundigen en gynaecoloog te bespreken en al je vragen te stellen over hoe de bevalling mogelijk gaat verlopen en pijnbestrijding en andere vragen.

Succes!

Deze post heeft een reactie

  1. Dank je wel voor deze nieuwsbrief, als kraamverzorgende kan ik deze informatie goed gebruiken.
    Er spelen soms diverse problemen bij een gezin en met deze handvatten kan ik misschien de mensen
    een klein beetje ondersteunen of doorverwijzen.

Geef een reactie

2 × 2 =

Sluit Menu