Heb jij een netwerk om je heen?

Heb jij een netwerk om je heen?

Dit is een gastblog geschreven door Henla Vreeken van Mama met Vrijheid

Het moederschap verandert je hele leven.
Van tevoren kan je je er eigenlijk geen voorstelling van maken.
Waar je eerst kon gaan en staan waar je wilde heb je nu de verantwoordelijkheid over een klein mensje.
Dat kan heel erg mooi zijn. Maar soms ook hartstikke moeilijk en eenzaam.
Hulp vragen als het even moeilijk gaat dat is ook niet altijd makkelijk om te doen.

Er heerst nog een enorme taboe op hoe moeilijk en eenzaam het kan zijn als mama, maar dat mag best eens afgelopen zijn. Er zijn veel moeders die zich bang, depressief, verdrietig of eenzaam voelen. Laten we elkaar eens gaan helpen! Laten we als mama’s lief voor elkaar zijn.

Als je zwanger bent maak je je wel een voorstelling van het moederschap. Hoe het is om mama te zijn en een kleintje te hebben om voor te zorgen. Je hoort en ziet vaak de mooie verhalen van anderen. Over hoe het zou moeten zijn. Hoe mooi het is om een kleintje te hebben om voor te zorgen. De zogenaamde roze wolk waar je als kersverse mama op zit.

Wat als je niet op die roze wolk zit?

Er zijn mama’s die enorm genieten van het moederschap. Vanaf de eerste seconde dat ze moeder zijn genieten ze ervan.

Maar wat nou als jij dat niet hebt? Als je je helemaal niet blij voelt? Als jij je verdrietig, eenzaam en misschien zelfs depressief voelt? Het voelt misschien alsof je de enige bent. Alsof iedereen aan het genieten is van de kinderen en het jou niet lukt.

Maar er zijn zoveel mama’s die niet op een roze wolk belanden. Zoveel mama’s die zich eenzaam en verdrietig voelen. Mama’s waarvoor het lijkt en voelt alsof zij de enige zijn die hier last van hebben.

Weet dat je niet alleen bent in je gevoel. Dat er meer mama’s zijn die zich hetzelfde voelen als jij. Wat kan je doen als je je eenzaam voelt? Als het lijkt alsof je niemand om je heen hebt die je begrijpt?

Ons sociale leven is anders geworden

Het leven van ons als moeder en van ons gezin is in de afgelopen jaren enorm veranderd. Voorheen woonde je familie vaak dichtbij. Opvoeden deed je veelal samen met de mensen om je heen.

Vroeger maakte je vrienden en deze vrienden bleven vaak je hele leven. Mensen verhuisden niet zo vaak en zo ver weg. Je groeide op in een kring van familie en bekenden van allerlei verschillende leeftijden en verschillende generaties. Je bleef bij elkaar in de buurt wonen.

Deze mensen waren gewoon in je leven en je waardeerde ze om wie ze waren. Je leerde je aanpassen aan elkaar en ontwikkelde een gezamenlijke geschiedenis. Je stond er niet alleen voor. Eigenlijk was eenzaamheid vroeger veel minder een probleem. Nu is het dat wel.

Je leerde van anderen wat het inhoudt om moeder te zijn. Hoe het gaat. Wat je te wachten staat. Maar je kon ook op ze terugvallen als er problemen waren. Er was altijd wel iemand om je heen die raad wist.

Mensen zijn sociale wezens

Wij mensen zijn sociale wezens. We willen graag bij een groep horen, dingen samen doen, dingen kunnen delen.

Als je mama wordt, dan voelt het soms alsof je zo ver verwijderd ben van de groep waar je toe behoorde. Alsof niemand snapt wat jij meemaakt en hoe je leven veranderd is. Je kunt je zo eenzaam voelen. Je leven staat op z’n kop staat. Je hebt de verantwoordelijkheid over een kleintje dat veel slaapt, dus kom je nog minder de deur uit. Het gevoel van eenzaamheid kan verder groeien.

Je kunt je depressief gaan voelen. Het gevoel hebben er alleen voor te staan. Dat je niemand hebt om op terug te kunnen vallen. Je trekt je nog verder terug.

Heb jij mensen om je heen om op terug te vallen en om hulp te vragen?

Oh jee, dat klinkt misschien heel eng. Om hulp vragen. Dat lijkt in deze tijd wel een taboe. Er heerst een gevoel dat je alles alleen moet doen en alles alleen moet kunnen.

Ken je de uitspraak “It takes a village to raise a child”? Het betekent dat je een netwerk om je heen nodig hebt voor het opvoeden van kinderen. Kinderen opvoeden kun je niet alleen. In dat netwerk zijn altijd mensen die voor je klaar staan. Zowel voor jou als voor je kinderen. In je netwerk ben je nooit alleen. Jij niet en je kinderen ook niet.

Maar ja, hoe kom je aan zo’n netwerk?

Waar begin je met hulp vragen? En hoe doe je dat? Want het kan voor jou voelen alsof er toch niemand zit te wachten om jou te helpen. Het kan eng voelen om te vragen of iemand je wil helpen met je kindje. Alsof iedereen daar veel te druk voor is.

Maar onthoud: iedereen wil graag sociaal zijn. Iedereen vindt het fijn om onderdeel van een netwerk te zijn en anderen te kunnen helpen.

Dus kijk eens om je heen wie jou zou kunnen helpen.
Misschien een buurvrouw, een andere mama of een vriendin? En waarmee heb je hulp nodig?

Het kan al heel simpel zijn door eens ergens op de koffie te kunnen voor een goed gesprek. Of eens ergens aan te kunnen schuiven voor het eten, zodat je zelf niet hoeft te koken. Iemand die even je baby vasthoudt, terwijl jij aan het douchen bent.

Kruip uit je schulp. Zorg dat je mensen om je heen verzamelt. Zodat jij met je kindje weer onder de mensen komt en het gevoel van eenzaamheid kan verdwijnen.

Geef een reactie

19 − 2 =

Sluit Menu