Graag een 2e kind, maar bevallen? NOOIT MEER!

Wanneer spreek je over een traumatische bevalling?

Persoonlijk verhaal
Chantal zit een beetje schuchter tegenover me. Ze begint met vertellen dat ze eigenlijk vindt dat ze zeurt, zich aanstelt. Ze heeft namelijk een prachtige dochter, Roos. Of ik een foto wil zien? Graag, altijd. En inderdaad een heel mooi, bol babymeisje. 6 maanden nu.
En alles gaat heel goed. Met Roos dan.
Het blijft even stil. En dan haalt Chantal diep adem en begint te vertellen. En daarbij komen ook de tranen. Ze heeft altijd verlangt naar een gezin. En niet met 1 kind. Maar nu zal het toch altijd bij 1 kind blijven. En dat vind Chantal vreselijk, voor Roos. En ja, ook voor zichzelf.
Want hoe heerlijk Roos ook is en hoe enorm Chantal ook geniet van het moederschap, ze gaat echt nooit meer bevallen. Want dat was vreselijk.
erwijl ik voorzichtig wat ga doorvragen, zie ik hoe Chantal verkrampt. Haar hand legt zij in haar hals. Haar stem wordt strakker.

Het moederschap bevalt direct, maar de bevalling beviel niet
“Na een goede zwangerschap, breken thuis de vliezen. Het vruchtwater is niet helder en we gaan naar het ziekenhuis. Daar word ik aan de CTG gelegd en heb ik het gevoel uren te moeten wachten. Tenslotte komen de weeën niet goed op gang en wordt er gestart met weeënopwekkers.
Ik voel veel angst voor de weeënopwekkers. Ik krijg wel pijnbestrijding, omdat ik dat wil. Maar verder ervaar ik weinig steun. Ik heb het gevoel de controle te verliezen en voel me heel angstig.
Ik heb het idee dat de verloskundige bepaalt of het snel genoeg gaat. Er wordt niet met mij overlegt. Ik heb het gevoel dat er druk, haast achter mijn bevalling wordt gezet. Ik denk dat ze misschien wel naar huis willen. Tenslotte wordt er tegen mij gezegd dat als het nou niet opschiet, de gynaecoloog geroepen gaat worden.
De gynaecoloog komt met veel bravoure binnen. Hij zegt geen gedag, duikt tussen mijn benen. Zegt dat ik het niet goed doe. Ineens voel ik iets in mij en hoor ik een naar geluid. Er blijkt een knip te zijn gezet en direct voel ik hoe mijn kindje komt. Ze wordt op mijn borst gelegd en ze maakt het goed.”

Chantals stem verandert en ze verteld verder hoe verwonderd ze zich gelijk voelde als ze de baby ziet. Ze mochten snel naar huis. Lichamelijk herstel gaat goed en ook de borstvoeding lukt goed. In dit deel van het verhaal is duidelijk te zien en te horen dat Chantal hierover geen spanning over verdriet ervaart. Het moederschap bevalt haar goed, vanaf het begin. Maar haar bevalling beviel haar niet.

Wat is gewoon en wanneer is de bevalling een trauma?
Veel vrouwen ervaren een bevalling als heftig, pijnlijk. Je praat erover met je partner, moeder, vriendinnen en je vergeet de heftigheid.
Maar sommige vrouwen vergeten de heftigheid niet. Gedachten over de bevalling veroorzaken stress, angst, geven verontrustende dromen of lichamelijke reacties zoals een versnelde hartslag.
Soms is de trigger voor de angstklachten het huilen van je eigen of andermans baby. Het zien van zwangere vrouwen. Het ziekenhuis of de naam van de gynaecoloog of verloskundige. De trigger kan van alles zijn en dat maakt de angst ongrijpbaar.
Soms is de bevalling technisch gezien inderdaad heftig geweest en soms is de bevalling rustig verlopen. En beiden zeggen niets over hoe je terug kijkt op de bevalling. Het gaat namelijk over hoe jij de bevalling hebt beleefd.

Er is een prachtige vragenlijst ontwikkeld om te meten of jouw reacties ‘gewoon’ zijn of aanwijzingen geeft dat er sprake kan zijn van een Post Traumatische Stress Stoornis. Een traumatische bevalling. Als je op minimaal 6 vragen met ‘ja’ antwoord, is het goed om hier hulp voor te gaan zoeken.

Hoe nu verder?
Chantal haalt diep en een beetje trillerig adem. Hoe nu verder? Alles heeft ze al geprobeerd. Van zich af praten. Van zich af schrijven. Er niet meer aan denken. Een na-gesprek met de gynaecoloog.
Ik maak een eenvoudige tekening van het brein en leg haar uit dat ze haar denkende brein met rationele oplossing gerustgesteld heeft. Maar dat haar emotionele brein angst blijft afgeven. Het is dus belangrijk om hulp te gaan geven aan het emotionele brein. Hiervoor is EMDR een geschikte methode.

Wat is EMDR, werking en resultaat?
EMDR staat voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing.
Kort gezegd komt het er op neer dat door de twee hersenhelften snel en afwisselend te stimuleren door vingerbewegingen, tikjes via een koptelefoon of klopje op je knieën en dat in combinatie met het op een bepaalde manier stellen van vragen, de heftige gebeurtenis alsnog verwerkt wordt (reprocessing) en het gevoel daarvan is dat de emotionele lading minder wordt (desensitization).
Je vergeet de gebeurtenis niet. En dat is ook niet wenselijk, want het is de geboorte van je kind. Maar doordat van het nare deel de emotionele lading afgaat, verschuift de klemtoon van het nare deel van de bevalling, naar het fijne deel van de bevalling. En kun je dus ontspannen terug kijken op de geboorte van je kind.

Chantal zucht, ze kan zich niet voorstellen dat de uitkomst iets is wat echt haalbaar is. Maar ze wil het wel héél graag. En we spreken af dat we gaan starten met de EMDR.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

negentien − negen =

Scroll naar top