Goede voornemens en uitstel gedrag | PraktijkMoeder

Goede voornemens en uitstelgedrag

Het is de tijd van het jaar om terug te kijken en om vooruit te kijken. Wat heeft 2019 mij gebracht, wat heb ik me voorgenomen en wat is daar van terecht gekomen. En dan nieuwe voornemens maken.

Heel veel mensen om mij heen zeggen dat ze dit jaar echt niet aan goede voornemens gaan doen. Ik wel, want ik vind het eigenlijk wel een mooi ritueel. Ik denk dat rituelen ons verbinden met onze emoties en een rustpunt in ons leven zijn.

Ook ik vind het natuurlijk heel frustrerend dat ik me dingen voorneem en die niet na kom. De verleiding is dan om lelijke zelf-straffende gedachten toe te laten in mijn hoofd. “ik kan ook helemaal niets”, “ik wil zeker niet graag genoeg”, “ik heb niet genoeg mijn best gedaan, dus nu mag ik ook niet …(iets waar je blij van wordt)”. 

Herken je dit? En helpt het?
Mij helpt het zeker niet. Juist het tegenovergestelde. Ik voel me rot en kom tot niets. Behalve veel snoepen of me verstoppen in mijn boek en dan ’s nachts wakker liggen en piekeren.

En wat krijg ik dan: uitstelgedrag en frustratie. En wat gebeurt er dan: harder ons best doen, meer vechten met onze eigen gedachten en niet behalen wat we willen. En vaak zijn we ons helemaal niet bewust van deze gedachten. Voelen we alleen maar de frustratie en merken we het (niet behaalde)resultaat.

Hoe werkt dit dan?

Er vindt een feitelijke gebeurtenis plaats
Dat creëert een automatische gedachten
Die gedachten bepaald ons gevoel
En vandaar uit ondernemen we een actie, gedrag
En dat gedrag is dan de nieuwe feitelijke gebeurtenis
En zo is de cirkel rond.
Dit gaat razendsnel en we ervaren hier vaak geen invloed op.
Je kan echter wel invloed uit oefenen. Daarvoor zul je eerst moeten gaan trainen in het analyseren en uit elkaar trekken van deze 4 G’s.
Wat is de feitelijke Gebeurtenis?
Welke Gedachten komt in mijn hoofd op?
Welk Gevoel roept dit bij me op?
Welk Gedrag vertoon ik?

Bijvoorbeeld:
Feitelijke gebeurtenis: Vandaag moet dit blog geschreven worden. Ik stel het al weer te lang uit en morgen is de deadline. Maar mijn zoon voelt zich niet lekker. En hij blijft tenslotte ziek thuis en ligt op de bank.
Gedachten: Waarom stel ik nou altijd alles tot het laatste moment uit? Nu kan ik niet werken of niet met mijn aandacht bij mijn zieke zoontje zijn. Ik ben een slechte moeder. Ik ben een waardeloze ondernemer. Ik hou me niet aan mijn eigen afspraken. Ik kan ook helemaal niets!
Gevoel: boos (op mezelf)
Gedrag: mopperen op mijn zoon, of hij echt niet naar school kan.

Feitelijke gebeurtenis: Mopperen op mijn zoon
Gedachten: ik ben een slechte moeder
Gevoel: Boos (op mezelf)
Gedrag: op de bank gaan zitten naast mijn zoon en in mijn boek gaan lezen

Kortom: ik ben niet echt met mijn aandacht bij mijn zoon en ik schrijf dat blog ook niet. Dus ik bevestig eigenlijk mijn negatieve gedachten: Ik kan helemaal niets!

De moeders die bij mij komen hebben te maken met klachten als somberheid, angstige gedachten of gevoelens. Keer op keer hebben ze zich voorgenomen nu beter hun best te gaan doen, zich nu over hun negativiteit of angst heen te zetten. Ze hebben toch alles wat ze wilden?  Ze spreken zichzelf toe. Googlen wat ze kunnen doen. Starten elke dag met ‘het  nu beter doen’. En vaak zijn ze na 10 minuten alweer gedesillusioneerd. En voelen ze zich slecht, ondankbaar en vaak ook een slechte moeder.
Zo verdrietig en gekmakend.

Een van de dingen die we samen doen, is gebruik maken van het g-schema. Eerst gaan analyseren en dan komt er ruimte voor verandering.

Dus wat ik je wil vragen of eigenlijk adviseren: ga niet in het wilde weg een goed voornemen stellen. Neem de komende dagen de tijd om iedere dag een g-schema in te vullen. Er zijn elke dag gebeurtenissen, want feitelijk is het leven een aaneenschakeling van gebeurtenissen. Kies een gebeurtenis die een negatief gevoel oproept (verdriet, frustratie, boosheid) en schrijf het eens uit volgens het g-schema.

Welke gedachten bepaald hoe je je voelt? En wat is dan je gedrag? Is het helpend gedrag? Zo nee, wat zou helpend gedrag kunnen zijn? Denk klein! En dat gedrag is dan je goede voornemen!

Bijvoorbeeld:
Feitelijke gebeurtenis: ik word altijd blij van knuffelen met mijn kind. Dus nu mijn zoon ziek op de bank ligt, maak ik even tijd om naast  hem te gaan liggen en even lekker te knuffelen.
Mijn gedachten: ik ben zo gek op jou!
Gevoel: blij
Gedrag: toch de laptop pakken om het blog te schrijven maar zittend op de bank met zijn voetjes op mijn schoot.

Goede voornemens zijn vaak te groot en niet beantwoordend aan je verlangen. We verlangen naar een blij gevoel. De kortste weg naar een blij gevoel is iets kleins doen wat heerlijk is en wat energie geeft voor onze volgende actie.

Veel plezier en succes met het analyseren en vandaar uit een eerst klein goed voornemen te vinden!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

elf + 12 =

Scroll naar top