Bevalangst: angst tijdens de zwangerschap - PraktijkMoeder

Bevalangst: angst tijdens de zwangerschap

Tijdens de zwangerschap krijgt iedereen te maken met angsten en verlangens. Je stijgt als het ware op de emotie thermometer (zie hier voor meer uitleg vlog op website). En dat is helemaal oké, dat hoort erbij.

Er zijn een aantal angsten waar elke moeder in meer of mindere mate mee te maken krijgt. Soms enkel wat gedachten die af en toe langs komen, soms in de vorm van een gesprek met je geliefde, vriendinnen of je eigen moeder, soms in de vorm van wakker liggen, piekeren, of zelfs een abortus overwegen of beslissen nooit zwanger te willen worden hoe groot de kinderwens ook is.

  • Kan ik mijn kind, letterlijk en figuurlijk, wel in leven houden?
  • Kan ik genoeg van mijn kind houden?
  • Zal ik een goede moeder zijn?
  • Kan ik wel bevallen?

Dit zijn slechts een aantal vragen die angst kunnen oproepen en waarin ik dagelijks met ‘mijn moeders’ in mijn praktijk over praat.

Angst kan zo’n grote vorm aannemen dat er zelfs een speciale medische term voor is: tokofobie.
Een specifieke angst is bevalangst, angst voor de bevalling, en daar wil ik vandaag wat dieper op ingaan. Er zijn verschillende oorzaken voor bevalangst.
Het kan ontstaan doordat je tijdens de vorige bevalling een nare of traumatische beleving hebt opgedaan.
Of doordat je van vriendinnen of op televisie veel enge verhalen hebt gehoord.

Laatst sprak ik een mevrouw (ik noem haar even Lisa) die in verwachting was op de poli angst voor de bevalling in het St. Antoniusziekenhuis. Lisa vertelde mij dat haar moeder de bevalling van haarzelf als gruwelijk had beleefd. Lisa heeft haar hele leven gehoord hoe afschuwelijk het was toen zij geboren werd en dat door haar geboorte haar moeder nooit meer andere kinderen heeft willen krijgen. Als zij als kind vroeg waarom zij alleen was, vertelde haar moeder allerlei vreselijke details over de bevalling. Je kan je voorstellen dat dit voor Lisa überhaupt heel ingrijpend is geweest. Zij heeft zich lang schuldig gevoelt naar haar moeder toe, omdat zij vanaf het begin af aan al ‘een dwarsligger’ is geweest.
Lisa heeft lang getwijfeld of zij wel aan kinderen moest beginnen, want bevallen dat moet je niet willen en dat maakt je misschien wel kapot van onderen.
Los van het feit dat ik vind dat je als moeder je kind niet op deze manier mag belasten met je eigen ervaringen, vind ik het belangrijk om te zorgen dat nu Lisa toch gekozen heeft voor een zwangerschap, zij in haar zwangerschap angst niet de boventoon mag laten voeren.

5 tips hoe je om kan gaan met angst:

  • Tip1: Praat er met vertrouwde mensen over
  • Tip 2: Maak een bevalplan en bespreek dit met je verloskundige of gynaecoloog
  • Tip 3: Spreek jezelf NIET streng toe! Dat kunnen wij volwassen namelijk heel goed. Stel je niet aan, het komt wel goed, miljoenen vrouwen hebben het voor mij gedaan, etc.

Angst ontstaat namelijk niet in ons denkende brein. Ons ratio doet het namelijk vaak hartstikke goed. Angst ontstaat in ons emotionele brein.
Stel je kleuter van 2,5 jaar wordt gillend wakker, want er ligt een monster onder zijn bed. Dan spreken we hem ook niet streng toe: “stel je niet aan, monsters bestaan niet en bovendien is het zo’n troep met speelgoed onder je bed dat een monster er niet eens kan liggen!”
Nee, we nemen onze kleuter op schoot en troosten hem, puur door er te zijn.
Ook een vriendin zouden we troosten door een arm om haar heen te slaan, te luisteren en een kop thee te zetten.
En tegen onszelf zijn we streng!
Ga opzoek naar iets of iemand die je een veilig en comfortabel gevoel geeft. En leg uit wat je nodig hebt; een arm om je heen, letterlijk achter je staan of zitten tijdens de angst maar ook tijdens de bevalling. Dat knuffeltje wat je voor je baby hebt gekocht en waar je een zoet verlangen en liefde bij voelt.
Klinkt misschien zweverig maar werkt echt! Zoek iets waar je je emotionele brein een veilig gevoel mee geeft!

  • Tip 4: Bedenk iets waar jij goed in bent. Niet geweldig fantastisch een 10, maar wel een 8. Je voelt je krachtig als je hier aan denkt. Roep een beeld op wanneer je zo voelde. Bijvoorbeeld ‘ik ben een relaxte moeder’, een tafel vol kinderen met veel herrie en chaos en reuze gezellig. Of ‘ik ben creatief’, knutselend aan een scrapbook. Hoe vaker je dit beeld en deze gedachten oproept, hoe meer ‘waar’ het gaat voelen. Je ervaart da rust en kracht en dit kan je goed gebruiken tijdens angstige momenten.
  • Tip 5: Vindt vertrouwen en rust in je eigen lichaam. Door ademhalingsoefeningen. En door een cursus in de zwangerschap te volgen: yoga, zwemmen, massages, haptonomie. Er is van alles. Kies iets wat bij je past. Doe het in een groep of juist individueel.

Al met al is het belangrijk niet weg te duiken voor je angsten. Dan steek je alle energie in de deur dicht duwen waarachter de angsten zich bevinden. En dat is zonde van je energie. EN zinloos bovendien, want alles wat aandacht krijgt groeit.
Beter is het je monsters in de bek te kijken en ze te verslaan.
Je kan dat, dat weet ik zeker!

Als je vragen hebt of je verhaal wilt delen, dan hoor ik graag van je.

2 reacties op “Bevalangst: angst tijdens de zwangerschap”

  1. Iverna Geense

    Lieve Loes,
    Wat een goed stuk weer.
    Waar was je toch in mijn zwangerschap? 😉
    Groetjes,
    Iverna

    1. Loes

      Lieve Iverna,
      Dank je wel!
      Gelukkig heb je mij wel gevonden na je zwangerschap en heb je zulke mooie stappen gezet! Ik ben heel trots op jou!
      Liefs,
      Loes

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

veertien + twintig =

Scroll naar top