pieter dag

Ben je beledigd als …..

…ik zeg dat ik niet meer elke dag met verdriet aan je denk?

Het leven is zo vol met je broers. Hun praten, lachen en kibbelen. De rommel die zij maken, hun vreugde die mijn hart doet zwellen, hun verdriet die mijn hoofd laat piekeren. Vol met werk, contact met vrienden, plannen maken en samen met je papa zijn.

Weet dat je naam nog altijd bijna dagelijks valt.

Terloops, of met verlangen, vol vreugde en soms verdriet. Hugo zegt heel vaak dat hij 2 broertjes heeft en dan glimt hij van trots maar zie ik ook een vleug van weemoed. Verlangen naar wat had kúnnen zijn. Als Joost het over jou heeft klinkt hij of nieuwsgierig of verongelijkt. Het is zó niet eerlijk dat hij jou nooit heeft ontmoet.

Maar ik denk niet meer elke dag met verdriet aan je.

Ik ben nog altijd dankbaar dat jij bij ons geboren mocht worden.

Dat ik heb je mogen leren kennen in de 8 dagen die je bij ons was. Ik kan je nog voelen, horen, ruiken en proeven.

Alleen zien, dat gaat soms wat moeilijk, omdat ik merk dat jij in mijn hoofd geen baby meer bent. Ik heb namelijk de afgelopen 9 jaar alles met je gedeeld, je overal bij gefantaseerd. Dus in mijn hoofd zie jij eruit als een boefje van 9.

Met schitterogen, mijn  kleur haar en de krullen van je oom, chocoladepasta vlekken op je wangen omdat je grotere happen nam dan paste in je mond. Je hebt de humor van papa. Jij durft ruimte in te nemen. Jij bent de buffer tussen je broers. Jullie zijn mijn 3 kleine kapiteins op 1 schip.

Ik hou van je, Pieter.

Ik blijf mijn leven lang naar je verlangen.
Jij staat altijd midden in het leven, ook al ben je dan niet hier.

Jouw oma Jos zei jaren geleden dat Monique van de Ven, een bekende actrice, óók moeder is van een overleden kind. Verwonderd vroeg ik me af wíe dan nog meer. Het duurde een paar seconden voor het tot mij doordrong dat ze het over mij had. Ik ben moeder van een overleden kind.

Verbijsterd zag ik de woorden en de impact ervan voor me. Het is een hokje waarin ik niet pas. Ik hoorde niet bij de categorie ‘moeder van een overleden kind’. Nog steeds kan ik me niet vereenzelvigen met die gedachte en die woorden.

Ik ben moeder van Hugo, Pieter en Joost.

Moeder van 3 zonen. Ik heb 2 kinderen en vroeger hadden wij er 3 (al klopt dat technisch niet helemaal, want jullie zijn helaas nooit met zijn 3-en tegelijk er geweest). Zo voelt het voor mij.

Dus mijn lieve kleine man, wees niet beledigd, maar verheugd. Jij vervult mijn hart en leven met alle mogelijke emoties.

Zonder jou was ik niet geweest wie ik nu ben. Zonder jou was ons gezin niet geweest zoals het nu is. En ik hou van mijn gezin en ik hou van mij. Ik noem jouw naam en vier deze dag speciaal voor jou. 

Gefeliciteerd lieverd met je 9e verjaardag!

 

2 reacties op “Ben je beledigd als …..”

  1. Roelinda

    Wat zal ik hierop zeggen, word hier stil van
    Wat zal dit moeilijk voor jullie zijn/geweest.
    Een mooi verhaal!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

11 + 4 =

Scroll naar top